الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

198

مفاتيح الجنان (فارسى)

براى گناهانم آمرزنده‌اى جز تو نمىيابم ، و براى دل‌شكستگىام جبران‌كننده‌اى جز تو نمىبينم ، به پيشگاهت با توبه و انابه فروتنى نمودم ، و با ذلّت و خوارى ، به درگاهت تسليم شدم ، اگر مرا از درگاهت برانى به كه روى آورم ؟ و اگر از آستانت بازگردانى به كه پناه برم ؟ در اين حال افسوس از شرمندگى و رسوايىام ، و دريغ از زشتى كردار و فراهم آوردن گناهانم ، اى آمرزندهء گناهان بزرگ ، و اى جبران كنندهء استخوان شكسته ، از تو درخواست مىكنم كه گناهان تباه‌كننده‌ام را بر من ببخشايى ، و بر من بپوشانى پنهانكاريهاى رسواكننده‌ام را ، و مرا در عرصه قيامت از نسيم گذشت و آمرزشت بىبهره مگذارى ، و از پوشش زيباى چشم‌پوشىات عريان و بىپوشش رها نسازى ، خدايا سايهء رحمتت را بر گناهانم بينداز ، و ابر مهربانىات را به سوى عيبهايم گسيل كن ، خدايا آيا برده فرارى جز به جانب مولايش باز مىگردد ؟ يا كسى به او از خشم مولايش جز مولايش پناه مىدهد ؟ خدايا اگر پشيمانى از گناه توبه است ، پس به عزّتت سوگند كه من از پشيمانانم ، و اگر آمرزش‌طلبى از خطاكارى سبب فرو ريختن خطاها از پرونده است ، من از آمرزش خواهانم ، حق رضايت با توست تا راضى شوى ، خدايا با قدرتت بر من توبه‌ام را بپذير ، و با بردبارىاست نسبت به من از من درگذر ، و با آگاهىات از حال من با من مدارا فرما ، خدايا تويى كه به روى بندگانت درى به سوى بخششت گشودى و آن را توبه ناميدى ، و خود فرمودى : « بازگرديد به جانب خدا ، بازگشتى خالصانه » ، پس عذر كسىكه از ورود به اين در پس از گشوده شدنش غفلت ورزد چه مىتواند باشد ؟ خدايا اگر نافرمانى و گناه از بنده‌ات زشت بود ، پس گذشت از جانب تو